جبران خلیل جبران  : ( نویسنده اجتماعی )

جبران در سال 1883 در بشرای , شهری در شمال لبنان متولد شد مادرش زنی

صالحه و  پرهیز گار بود ولی پدرش مردی باده گسار بود و به دین و رجال دین چندان

اعتنائی نداشت . مادرش به همراهی فرزندان خود در سال 1895 به بوستون در ایالات

متحده مهاجرت کرد و در  آنجا جبران پیش خود و بعضی از نقاشان به تمرین نقاشی

پرداخت سپس به بیروت باز گشت و وارد مدرسه الحکمه شد در آنجا چهار سال درس

خواند و در سال 1908 عازم پاریس شد تا نقاشی خود را تکمیل کند .

سه سال در پاریس ماند و در ضمن از رم و بروکسل و لندن وچند شهر دیگر اروپا دیدن

کرد.در پاریس شاگرد ( اگوست وردن ) بود و بوسیله او با آثار و نوشته های ویلیام 

بلایک , شاعر و هنرمند انگلیسی (1757-1847 م ) آشنا شد و تحت تاثیر او قرار 

گرفت . چون به نیویورک رفت به خواندن برخی از کتب نیچه پرداخت .

در سال 1918 م نخستین مقالاتش را به زبان انگلیسی در مجله هنر های هفت گانه

انتشار داد . آنچه در آن مجله آمده بود در کتاب المجنون گرد آمده است .

در سال 1931 م بیماری سل زندگی انباشته از کفر و الحاد و تلاش از پی امیال

جسمانی او را پایان داد .

جبران نویسنده ای اجتماعی است . او در جامعه عیوب و خرافات بسیاری می دید که

بیشتر مردم نمی دیدند . از سوی دیگر جبران منکر همه ادیان است هرچند درباره

مسیح صفاتی را با زیباترین الفاظ ذکر کرده باشد .

جبران به عنوان نویسنده از خیالی عجیب برخوردار است . خیالی که به روح تصوف

شرقی , عاطفه ای فروزان داده و با رنگهای مقدس تغذیه شده است . او در تعبیرات

خود بیش از انکه نویسنده باشد نقاش است و گویی با قلم مو می نویسد نه با قلم

اهنی .

جبران در تصویر آفرینی اعجاز می کند . انشای جبران نرم و همچون چشمه ای گوارا

و روان است . وی رهبر ادبیات مهاجرت است . او نخستین کسی است که این

اسلوب بلورین و سحر آمیز را به ادب عربی وارد کرد . گرچه نوشته هایش از پرحرفی

و گاه از تعبیرات ضعیف خالی نیست .

از جمله آثار جبران خلیل به زبان عربی میتوان به : دمعه وابتسامه – الارواح المتمرده

– الاجنحه المتکسره – عرائس المروج و العواصف و از نوشته های او به زبان

انگلیسی که به عربی ترجمه شده است می توان به : البنی – المجنون – رمل و

زبده – السابق و یسوع بن الانسان , اشاره کرد.

 

مراجعه شود به تاریخ ادب عربی ص 774 تا ص۷۸۸