در میـــان کعـبه جـان ، پـرتـو حق جلــوه گر شــد


فاطمه بنت اســد هم ، صــاحب زیبـا پسر شــد


کعبه آن شب ، غـرقـه در نـور دل افـروز خـدا بـود


آسمان کعبه گویی ، مظــهر صــدها گهـــر شــد


عطــر جـانبخش بهشـتی در فضــای کعبه پیچید


تا کـه میـــلاد ســعید مـرتضی فخــر بشــر شــد


مـژده میـــلاد مـولا ، می کنــــد از غم رهـــــــایم


زین بشارت کام امّت ، مملو از شهد و شکر شـد